Langs het Bergsediep, vlak bij de sluis, staat een rij bomen stil te wachten. Het is winter. De lucht is zwaar en egaal grijs, de mist dempt alles wat verderop ligt. Geluid verdwijnt, afstand vervaagt.
De bomen zijn kaal, hun takken tekenen zich scherp af tegen de lucht. Geen bladeren, geen afleiding. Alleen lijnen, ritme en herhaling. De rij geeft houvast in het landschap, alsof ze de weg bewaken langs het water en de dijk.
Op de grond liggen resten sneeuw, niet meer fris wit maar doorweekt en onregelmatig. Sporen van eerdere kou, langzaam teruggenomen door tijd en temperatuur. De weg langs de bomen is nat en donker, zonder verkeer, zonder haast.
Dit soort plekken vragen niet om spektakel. Ze vragen om even stilstaan. Kijken. Accepteren dat het landschap op zulke dagen niet openligt, maar zich gedeeltelijk terugtrekt. En juist daarin schuilt de rust.
Gefotografeerd met:
Fuji X100T
茠/5,6 路 1/250 路 23 mm 路 ISO 200
Achter de Lens - Interviews met fotografen!
Ontvang dit gratis ebook
Achter de Lens
Exclusieve interviews en fotografie.
馃摡 Direct in je mailbox!
